Μεγάλη συνέντευξη του Νίκου Παπαδημάτου στην εφημερίδα «Πελοπόννησος»

Μεγάλη συνέντευξη του Νίκου Παπαδημάτου στην εφημερίδα «Πελοπόννησος»

Μεγάλη συνέντευξη στην εφημερίδα «Πελοπόννησος» της Δευτέρας 7/2 έδωσε ο επικεφαλής της παράταξης «Πάτρα Ενωμένη» Νίκος Παπαδημάτος, ο οποίος μίλησε για όλους και για όλα στον διευθυντή σύνταξης της εφημερίδας, Κωνσταντίνο Μάγνη. Αναλυτικά όλη η συνέντευξη:

Αν μας καλλιέργησε την εντύπωση ότι η υποψηφιότητά του το 2019 θα ήταν περιστασιακή, τις τελευταίες εβδομάδες με συνεχείς κινήσεις δείχνει ότι στις προθέσεις του είναι να διεκδικήσει τον Δήμο Πατρέων και το 2023, με την παράταξη «Πάτρα, Ενωμένη». Ο Νίκος Παπαδημάτος, με την αφορμή ενός άρθρου του στην «Π», απάντησε στα ερωτήματά μας.

Εχει πάρει ζεστά την υπόθεση του Δήμου Πατρέων; Σίγουρα, μας απαντά. «Εχω μάθει στην ζωή μου, ό,τι ξεκινάω να το πηγαίνω μέχρι το τέρμα». Προσθέτει: «Με τις καλύτερες προϋποθέσεις». Τι εννοεί; Οτι ο κορονοϊός σ’ αυτή τη φάση δεν του επιτρέπει να αναπτυχθεί όπως πρέπει, σε όλο το μήκος και το πλάτος του Δήμου. «Είμαι και γιατρός» θυμίζει. Δεν μπορεί να μιλάει για αυτοδιοικητικά ζητήματα σε μια εποχή όπου η πατρίδα και ο κόσμος δοκιμάζονται από τον κορονοϊό, εξηγεί.

Και ποιες προϋποθέσεις θα βελτιώσει το 2023, που δεν μπόρεσε το 2019; «Τώρα υπάρχει ο χρόνος που δεν υπήρχε την προηγούμενη φορά». Τότε «για λόγους διάφορους και λογικούς, η επιλογή έγινε καθυστερημένα» παρατηρεί. Επιπλέον, η νέα οργανωτική δομής της παράταξης του επιτρέπει να παρουσιάσει ένα πλήρες πρόγραμμα, προσανατολισμένο στα μεγάλα διαχρονικά προβλήματα της πόλης, που θεωρεί ότι είναι γνωστά».

Γιατί ο Κ. Πελετίδης είχε και έχει ίσως ακόμα τόσο μεγάλη απήχηση; Απαντά εντελώς αβίαστα. Προφανώς τον έχει απασχολήσει. «Η νίκη του Πελετίδη έχει μια συγκεκριμένη αιτιολόγηση, Πρόκειται για τη συσσωρευμένη απογοήτευση των δημοτών από προηγούμενες δημοτικές αρχές, κυρίως εκείνες με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, που ενώ είχαν σοβαρές πολιτικές προσβάσεις, δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Αυτά, μαζί με ερωτηματικά ως προς τη διαχείριση των θεμάτων της πόλης, από πλευράς σχεδιασμού αλλά και οικονομικού ενδιαφέροντος, έκαναν τον κόσμο να πει: Εξουσία είχατε, πλειοψηφία είχατε, δεν κάνατε τίποτα».
Κατά την άποψή του, το εκλογικό σώμα στην Ελλάδα μάλλον καταψηφίζει και δεν ψηφίζει. Ετσι και οι Πατρινοί, τιμώρησαν τα προηγούμενα δημοτικά σχήματα, «μέσα από τη λύση του κομμουνιστή δημάρχου που δεν έχει, εντός εισαγωγικών, εξαρτήσεις». Αλλά ο δήμαρχος έχει εξάρτηση, μία και μεγάλη: Του ΚΚΕ, καταλήγει.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτή η αιτία: «Δούλεψαν, βγήκαν στην κοινωνία, η κοινωνία αποδέχθηκε πολλά από όσα είπαν. Αλλά μετά από επτά και πλέον χρόνια δημοτικής εξουσίας, είναι και αυτοί υποκριτικοί. Δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους προηγούμενους».

Και πώς θα μπορούσε να χάσει ο Πελετίδης; «Κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει το μέλλον σε μια εκλογική αναμέτρηση» λέει. Διότι η σημερινή δημοτική αρχή έχει σωρεύσει, με τη σειρά της πάρα πολλά προβλήματα, εκτιμά, καθώς δεν ασχολείται με τα μείζονα «επειδή είναι αγκυλωμένη με παλαιολιθικά ιδεολογήματα και βλέπει μονίμως φαντάσματα».

Ποιά είναι τα θέματα που «δεν ακούμπησε» η δημοτική αρχή; Αριθμεί: Φυσικό αέριο για τη πόλη και το λιμάνι. Τη Μαρίνα, επειδή τάχα θα κερδίσουν οι εφοπλιστές, λες και δεν θα κερδίσουν και οι υπόλοιποι. Τη σιδηροδρομική γραμμή. Την ανυποστήρικτη βιομηχανική ζώνη. Τη διαχείριση του φράγματος Πείρου, όπου, «αν και κρατιστές», την αφήνουν στον ιδιώτη. Τον ημιτελή βιολογικό καθαρισμό. Τον θρησκευτικό τουρισμό «που είναι έξω και πέρα από την ιδεολογία τους».
Σ’ αυτά «απέχει προκλητικά ο δήμαρχος». Και επιπλέον «σχεδιάζει το θαλάσσιο μέτωπο αγνοώντας ότι για να γίνει αξιοποίηση πρέπει να υπάρξει συνεργασία με άλλους φορείς». Εκτιμά ότι η δημοτική αρχή δεν βλέπει το σύνολο του θαλασσίου όγκου, βλέπει απλά «ένα χώρο περιπάτου ή ποδηλατοδρομίου. Σε όλες τις χώρες, η παραθαλάσσια ζώνη είναι από τις ακριβότερες περιοχές. Στην Πάτρα συμβαίνει το αντίθετο. Ο,τι έχει μέτωπο στη θάλασσα, είναι παραμελημένο, και σε παρακμιακή τροχιά».

Μήπως όμως υποτιμά τη σημασία των άλλων προταγμάτων του Κ.Πελετίδη, που έχουν πέραση στην κοινωνία; Οπως η κοινωνική πολιτική, η διεκδίκηση πόρων; «Κανείς δεν υποτιμά κανέναν ούτε όλα είναι αρνητικά από την πλευρά του κ. Πελετίδη. Τα θετικά τα κρατάς. Ομως η διαχείριση της καθημερινότητας προβάλλεται προς την κοινωνία σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα από την πραγματική τους σημασία και αξία. Και τα μεγάλα θέματα αγνοούνται. Αλλά αυτά είναι που εκτοξεύουν την πόλη. Και δεν είναι δυνατόν όλες οι παρατάξεις, παρά τις διαφορές μας, να έχουμε κοινούς στόχους σε σχέση με τα μεγάλα προβλήματα, να έχουμε διάθεση να βρούμε έναν κοινό τόπο ώστε να δρομολογηθούν θετικές εξελίξεις που θα δώσουν πνοή στην πόλη, και ο Πελετίδης σε όλα αυτά να είναι απέναντι».

Ο Κ. Σβόλης, μέλος της παράταξής του, μας είπε ότι θεωρητικά η μη, δεν αποκλείει μια σύμπραξη με τη σοσιαλδημοκρατική παράταξη. Ο ίδιος ο κ. Παπαδημάτος έγραψε ότι καλεί σε συμπαράταξη. Σε ποιους απευθύνεται; «Ξέρετε πού ανήκω. Εχω περάσει όλες τις βαθμίδες ενός κομματικού στελέχους. Είχα μια πορεία συνεπή με τις απόψεις μου, με τα καλά και τα κακά. Εχω πει ότι ο καλύτερος υπερκομματικός είναι ο πρώην κομματικός. Γιατί βλέπει και τα κακά του κομματισμού» μας λέει. Πιστεύει ότι η Περιφέρεια είναι στίβος που σηκώνει την κομματική αντιπαράθεση. Στον Δήμο όμως τα προβλήματα είναι κοινά. «Αν βγάλουμε τον κομματικό μανδύα από πάνω μας- και εγώ έχω αποδείξει ότι μπορώ να το κάνω- είναι βέβαιο ότι θα βρούμε κοινούς τόπους», εξηγεί. Και προσθέτει παραστατικά: «Δεν διαφέρουν οι γούβες, από τις οποίες θα τραυματιστεί ένα παιδί που οδηγεί μηχανάκι, ανάλογα με ποιο κόμμα είναι το παιδί. Το αποχετευτικό δεν έχει σχέση με την κομματική μας ταυτότητα. Αρα αν αφήσουμε τα κόμματα στην άκρη, μπορούμε να βρούμε σύμπλευση. Μια σύμπλευση απόψεων με κοινούς στόχους». Και παραθέτει πεδία: Τον θρησκευτικό τουρισμό και τον ρόλο της Εκκλησίας, το θαλάσσιο μέτωπο, τη σύνδεση με το Πανεπιστήμιο, την αξιοποίηση της Γέφυρας.
Απευθύνεται σε όσους «θέλουν να βάλουν το όραμα μπροστά σ’ αυτή την πόλη»
Σε μια τέτοια σύμπλευση, θα διεκδικούσε θέση επικεφαλής; «Δεν μοιράζεις πίτα όταν δεν έχεις αλεύρι. Οταν έχουμε την πίτα, τότε το συζητάμε. Εκεί θα φανείς αν κάποιος αγωνίζεται για αρχές ή για τον εαυτό του. Εγώ έχω πληρώσει πολιτικά ότι δεν σκέφτηκα ποτέ τι θα πάρω. Αισθάνομαι υγιής και περήφανος για τον εαυτό μου. Πολιτικά και κομματικά είμαι ανεπίκαιρος, αλλά έτσι θα συνεχίσω. Και πιστεύω ότι τέτοιες φωνές υπάρχουν σε όλα τα κόμματα, σε όλους τους χώρους».

X