Αρθρο στην «Γνώμη»: Η Πάτρα κινδυνεύει να χάσει την ευκαιρία για το Φράγμα Πείρου-Παραπείρου

Αρθρο στην «Γνώμη»: Η Πάτρα κινδυνεύει να χάσει την ευκαιρία για το Φράγμα Πείρου-Παραπείρου

Ενα από τα μεγαλύτερα έργα υποδομής για τον Δήμο της Πάτρας, έργο το οποίο επιλύει το πρόβλημα ύδρευσης της πόλης μας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής για τις επόμενες 10ετίες, είναι το φράγμα Πείρου-Παραπείρου, το οποίο αποτελεί επί της ουσίας ένα χρόνιο αίτημα της Πάτρας, τουλάχιστον από το 1970 και μετά.

Με την ολοκλήρωση και τη λειτουργία του Φράγματος, δημιουργείται η αναγκαιότητα της διαχείρισής του, τόσο σε επίπεδο συντήρησης όσο και από πλευράς της πολιτικής που θα πρέπει να ακολουθηθεί σε ό,τι αφορά την εκμετάλλευση, την αξιοποίηση και την χρήση του υδάτινου όγκου. Αρα επιβάλλεται η ίδρυση διαχειριστικού φορέα για τη λειτουργία του Φράγματος. Σε αυτόν τον φορέα, που θα είναι αυτόνομος, θα πρέπει να συμμετέχουν από εταιρίες με βαθιά γνώση στην τεχνική υποστήριξη του Φράγματος, αλλά και οι Δήμοι – με πρώτον και καλύτερο τον Δήμο της Πάτρας – οι οποίοι κάνουν χρήση του νερού.

Η συμμετοχή του Δήμου της Πάτρας, που είναι και ο μεγαλύτερος καταναλωτής στο Φράγμα, δίνει τη δυνατότητα της προάσπισης των συμφερόντων των δημοτών μας από την χρήση.

Πρώτον, θα συμμετέχουμε στην τιμολογιακή πολιτική της χρήσης του νερού.

Δεύτερον, θα συνδιαμορφώνουμε άποψη στην αξιοποίηση, με διάφορες δραστηριότητες – κυρίως αθλητικές – της λίμνης του Φράγματος όπως γίνεται στα περισσότερα μέρη του κόσμου.

Τρίτον, θα έχουμε λόγο και συμμετοχή – και γιατί όχι και επιχειρηματική – στην αξιοποίηση των παράκτιων περιοχών του Φράγματος ώστε να αποτελέσει – γιατί είναι δεδομένο ότι θα αποτελέσει – σημαντική τουριστική ατραξιόν για την περιοχή μας.

Τέταρτον, θα συμμετέχουμε επιτέλους για την κατασκευή εργοστασίων εμφιαλώσεως νερού. Η Πάτρα, που βρίσκεται σε έναν Νομό με τον μεγαλύτερο όγκο νερού  σε σχέση με άλλους Δήμους και Νομούς, δεν είναι δυνατόν να μην έχει ένα εργοστάσιο εμφιάλωσης ύδατος και όλοι οι συμπολίτες μας να πίνουν νερό από άλλα ορεινή μέρη της Ελλάδας.

Βέβαια, πέρα από την ύδρευση, ο όγκος νερού είναι τέτοιος που θα μπορεί να καλύψει και τις ανάγκες παροχής προς χρήσην ύδατος στη Βιομηχανική ζώνη για τη λειτουργία της οποίας η αφθονία νερού είναι σημαντική παράμετρος και για ορισμένες βιομηχανίες λόγος υπάρξεως.

Ο αρνητισμός της Δημοτικής Αρχής στο να προχωρήσει στην ειλημμένη και ψηφισμένη ήδη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για την συμμετοχή στην ίδρυση και λειτουργία τέτοιου φορέα είναι ένδειξη συμπλεγματικής συμπεριφοράς λόγω ξεπερασμένων ιδεολογικών εμμονών!

Εκτός κι αν υποκρύπτεται άλλη σκοπιμότητα που αυτήν την στιγμή δεν φαίνεται, δηλαδή του να είμαστε δημοσίως κατά της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και των μεγαλοκαρχαριών και την ίδια ώρα κάτω από το τραπέζι να φροντίζουμε για την απλόχερη εξυπηρέτησή τους!

Η δημιουργία αυτόνομου διαχειριστικού φορέα του Φράγματος Πείρου-Παραπείρου, με την συμμετοχή του Δήμου της Πάτρας που μας αφορά κι όλων εκείνων που η κεντρική εξουσία και η επιστημονική γνώση θα καθορίσουν, θα συμβάλει στην ομαλή και διαρκή λειτουργία κι αξιοποίηση του Φράγματος.

Εάν δεν ακολουθηθεί αυτή η λύση που είναι – κατά την εκτίμησή μου – μονόδρομος, τότε η διαχείριση του Φράγματος θα είναι στα χέρια κάποιων τρίτων που, όταν τους δοθεί η ευκαιρία, η χρήση του νερού από τους δημότες της Πάτρας θα είναι υπό τον πλήρη έλεγχο συμφερόντων τα οποία δεν σημαίνει ότι πάντα είναι και νόμιμα και προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.

* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα« Γνώμη».

X